culture.mihanblog.com

ارتباط حروف مقطعه «کهیعص» با واقعه کربلا

خبرگزاری فارس: بر اساس روایت مشهوری از امام زمان (عج)، ایشان آیه «کهیعص» را مرتبط با واقعه کربلا عنوان می‌کنند و «ک» را از نام کربلا، «هـ» را از هلاکت، «ی» را نشانه یزید، «ع» را نشانه عطش و «ص» را نشانه صبر دانسته‌اند.

به گزارش خبرنگار آئین و اندیشه فارس، بسیاری از مفسّران قرآن کریم معتقدند که آیه «کهیعص» که از حروف رمزی و مقطّعه در قرآن است به ماجرای کربلا و شهادت امام حسین (ع) اشاره کرد.
دلیل این مفسران بر ارتباط آیه «کهیعص» با ماجرای کربلا، روایتی از «سعد بن عبدالله قمی» است که در کتب روایی از جمله «کمال‌الدین وتمام النعمة» شیخ صدوق (متولد نیمه اول قرن چهارم هجری) و «احتجاج»‌ مرحوم طبرسی (متولد نیمه اول قرن ششم هجری) آمده است.
از کتاب‌های متأخر نیز می‌توان به «تفسیر البرهان» سیدهاشم بحرانى و «بحار الانوار» علامه مجلسی اشاره کرد که این روایت در آن‌ها ذکر شده است.
بر پایه این گزارش،‌ سعد بن عبدالله قمی نقل می‌کند که در خدمت امام عسکری (ع) بودم و فردی از تأویل آیه کهیعص سئوال کرد. امام عسکری (ع) فرمود که از فرزندم «مهدی» پاسخ را دریافت کنید. آن‌گاه امام زمان (عج) فرمودند: «هذه الحروف من أنباء الغیب، أطلع الله علیها عبده زکریا علیه‌السلام، ثم قصّها على محمد صلى‌الله علیه وآله، وذلک أن زکریا سأل ربّه أن یعلّمه أسماء الخمسة، فأهبط علیه جبرئیل فعلّمه إیاها، فکان زکریا إذا ذکر محمداً وعلیاً وفاطمة والحسن سُرِّی عنه همّه، وانجلى کربّه، وإذا ذکر الحسین خنقته العبرة ووقعت علیه البهرة! فقال ذات یوم: یا إلهی! ما بالی إذا ذکرت أربعا منهم تسلیّت بأسمائهم من همومی، وإذا ذکرت الحسین تدمع عینی وتثور زفرتی؟! فأنبأه الله تعالى عن قصته، وقال: (کهیعص) فالکاف اسم کربلاء، والهاء هلاک العترة، والیاء یزید وهو ظالم الحسین علیه‌السلام، والعین عطشه، والصاد صبره.»
ماجرا از این قرار است که حضرت زکریا از پروردگارش درخواست کرد که «اسماء خمسه طیبه‏» را به وی بیاموزد. خداوند متعال، جبرئیل امین را بر او فرو فرستاد و آن اسماء را به او تعلیم داد.
حضرت زکریا هنگامی که نام‏های محمد (ص)، علی (ع)، فاطمه (س) و حسن (ع) را یاد می‏کرد، اندوه و ناراحتی‌اش بر طرف می‏شد و گرفتاریش از بین می‏رفت. امام هنگامی که از حسین (ع) یاد می‏کرد، بغض گلویش را می‏فشرد و مبهوت می‏شد. به همین دلیل روزی از خداوند سبب این اندوه و ناراحتی را جویا شد و گفت: بارالها! چرا وقتی آن چهار نفر را یاد می‏کنم، آرامش می‏یابم و اندوهم بر طرف می‏شود، اما وقتی حسین را یاد می‏کنم، اشکم جاری و ناله‏ام بلند می‏شود؟
خدای تعالی او را از داستان شهادت امام حسین (ع) آگاه کرد و فرمود: «کهیعص‏»! «ک» نام کربلا و «ه» اشاره به کشته‌شدن عترت طاهره دارد. «ی» اشاره به نام یزید دارد که بر حسین (ع) ظلم کرد و «ع» اشاره به عطش و تشنگی آن امام و «ص» نیز نشان صبر و مقاومت ایشان است.

http://www.farsnews.com

حدیث (۱3) امام حسین علیه السلام فرمودند:

« مَن عَبَدَ اللهَ حَقَّ عِبادَتِهِ آتاهُ اللهُ فَوقَ أمانِیهِ وَ کفایتِهِ »

هر که خدا را ، آن‌گونه که سزاوار اوست ، بندگی کند ، خداوند بیش از آرزوها و کفایتش به او عطا کند.  

کل یوم عاشورا یعنی

سیمای کربلا در آینه آمار

نقش آمار در ارایه سیمای روشن‏تر از هر موضوع و حادثه، غیرقابل انکار است؛ لیکن در حادثه کربلا و مسایل قبل و بعد از آن، با توجه به اختلاف نقل‌ها و منابع، نمی‏توان در بسیاری از جهات، آمار دقیق و مورد اتفاق ذکر کرد و آن‏چه نقل شده، گاهی تفاوت‌های بسیاری با هم دارد. در عین حال بعضی از مطالب آماری، حادثه کربلا را گویاتر می‏سازد. به همین دلیل به ذکر نمونه‏هایی از ارقام و آمار این واقعه جاویدان می‏پردازیم:

مدت قیام امام حسین(علیه السلام)از روز امتناع از بیعت با یزید تا روز عاشورا 175 روز طول کشید: 12 روز در مدینه، 4 ماه و 10 روز در مکه، 23 روز بین راه مکه تا کربلا  و 8 روز در کربلا (2 تا 10 محرم).

منزلهایی که بین مکه تا کوفه بود و امام حسین(علیه السلام)آنها را پیمود تا به کربلا رسید 18 منزل بود (معجم‏البلدان). فاصله منزلها با هم سه فرسخ و گاهی پنج فرسخ بود.

منزلهای میان کوفه تا شام 14 منزل بود که اهل‏بیت را در حال اسارت از آنها عبور دادند.

نامه‏هایی که از کوفه به امام حسین(علیه السلام)در مکه رسیده و او را دعوت به آمدن کرده بودند 12000 نامه بود (طبق نقل شیخ مفید).

بیعت‏کنندگان با مسلم بن عقیل در کوفه 18000 نفر یا 25000 نفر و یا 40000 نفر گفته شده است.

شهدای کربلا از اولاد ابی‏طالب که نامشان در زیارت «ناحیه مقدسه» آمده است 17 نفر، شهدای کربلا از اولاد ابی‏طالب که نامشان در زیارت ناحیه نیامده است 13 نفر، سه نفر هم کودک از بنی‏هاشم شهید شدند، جمعاً 33 نفر. این افراد به شرح ذیل‏اند: امام حسین(علیه السلام))، اولاد امام حسین(علیه السلام)3 نفر، اولاد علی(علیه السلام) 9نفر، اولاد امام حسن(علیه السلام)4 نفر، اولاد عقیل 12 نفر، اولاد جعفر 4 نفر.

غیر از امام حسین(علیه السلام)و بنی‏هاشم، شهدایی که نامشان در زیارت ناحیه مقدسه و برخی منابع دیگر آمده 82 نفرند. غیر از آنان، نام 29 نفر دیگر در منابع متأخر آمده است.

جمع شهدای کوفه از یاران امام 138 نفر هستند. تعداد 14 نفر از جمع این جناح حسینی، غلام بوده‏اند.

شهدایی که سرهایشان بین قبایل تقسیم شده و از کربلا به کوفه برده شدند 78 نفر بودند. تقسیم سرها به این صورت بود: قیس بن اشعث، رئیس بنی‏ کنده 13 سر، شمر رئیس هوازن 12 سر، قبیله بنی‏تمیم 17 سر، قبیله بنی‏اسد 16سر، قبیله مذحج 6 سر، افراد متفرقه از قبایل دیگر 13 سر.

پس از شهادت حسین(علیه السلام)33 زخم نیزه و 34 ضربه شمشیر، غیر از زخمهای تیر بر بدن آن حضرت بود.

شرکت کنندگان در اسب تاختن بر بدن امام حسین 10 نفر بودند.

سپاهیان کوفه 33 هزار نفر بودند که به جنگ امام حسین(علیه السلام)آمدند. تعداد آن سپاهیان در ابتدا 22 هزار بودند که به این صورت آمدند: عمرسعد با 6000 نفر، سنان با 4000 نفر، عروه بن قیس با 4000 نفر، شمر با 4000 نفر، شیث بن ربعی با 4000 نفر، آن‏چه بعداً اضافه شدند: یزید بن رکاب کلبی با 2000 نفر، حصین بن نمیر با 4000 نفر، مازنی با 3000 و نصر مازنی با 2000 نفر.

سیدالشهداء روز عاشورا برای 10 نفر مرثیه خواند و در شهادتشان سخنانی فرمود و آنان را دعا، یا دشمنان آنان را نفرین کرد. اینان عبارتند از: علی‏اکبر، عباس، قاسم، عبدالله بن حسن، عبدالله طفل شیرخوار، مسلم بن عوسجه، حبیب بن مظاهر، حربن یزید ریاحی، زهیر بن قین و جون. و در شهادت دو نفر بر آنان درود و رحمت فرستاد: مسلم و هانی.

امام حسین(علیه السلام)بر بالین 7 نفر از شهدا پیاده رفت: مسلم بن عوسجه، حر، واضح رومی، جون، عباس، علی‏اکبر، قاسم.

سر سه شهید را روز عاشورا به جانب امام حسین(علیه السلام)انداختند: عبدالله بن عمیر کلبی، عمرو بن جناده، ابن ابی شبیب شاکری.

سه نفر را روز عاشورا قطعه قطعه کردند: علی‏اکبر، عباس، عبدالرحمن بن عمیر.

مادر 9 نفر از شهدای کربلا در روز عاشورا حضور داشتند و شاهد شهادت پسرشان بودند: رباب مادر عبدالله بن حسین، زینب مادر عون بن عبدالله جعفر، رمله مادر قاسم بن حسن، بنت شلیل جبلیه مادر عبدالله بن حسن، رقیه مادر عبدالله بن مسلم، مادر محمد بن ابی سعید بن عقیل، مادر عمرو بن جناده، ام وهب مادر عبدالله بن وهب کلبی، شهید مطهری(ره) این مطلب را جز تحریفات عاشورا می‏دانند.

5 کودک نابالغ در کربلا شهید شدند: عبدالله طفل شیرخوار امام حسین، عبدالله بن حسن، محمد بن ابی سعید بن عقیل، قاسم بن حسن، عمرو بن جناده انصاری.

5 نفر از شهدای کربلا از اصحاب رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم)بودند: انس بن حرث کاهلی، مسلم بن عوسجه، هانی بن عروه، حبیب بن مظاهر، عبدالله بن بقطر عمیری.

در رکاب سیدالشهداء تعداد 15 غلام شهید شدند: نصر و سعد (از غلامان علی(علیه السلام)) ، منحج (غلام امام مجتبی(علیه السلام)))، اسلم و قارب (غلامان امام حسین(علیه السلام))) حرث غلام حمزه، جون غلام ابوذر، رافع غلام مسلم ازدی، سعد غلام عمر صیداوی، سالم غلام بنی‏المدینه، سالم غلام عبدی، شوذب غلام شاکر، شیب غلام حرث جابری، واضح غلام حرث سلمانی. این 14 نفر در کربلا شهید شدند. سلمان غلام امام حسین(علیه السلام)را نیز آن حضرت به بصره فرستاد و آنجا شهیدشد.

2 نفر از یاران امام حسین(علیه السلام)روز عاشورا اسیر و شهید شدند: سوار بن منعم و موقع بن ثمامه صیداوی.

4 نفر از یاران امام در کربلا پس از شهادت آن حضرت به شهادت رسیدند: سعد بن حرث و برادرش ابوالحتوف، سوید بن ابی مطاع که مجروح بوده و محمد بن ابی سعید بن عقیل.

7 نفر در حضور پدرشان شهید شدند: علی‏اکبر، عبدالله بن حسین، عمرو بن جناده، عبدالله بن یزید، مجمع بن عائذ، عبدالرحمن بن مسعود.

5 نفر زن از خیام حسینی به طرف دشمن بیرون آمده و حمله یا اعتراض کردند: کنیز مسلم بن عوسجه، ام وهب زن عبدالله کلبی، مادر عبدالله کلبی، زینب کبری، مادر عمرو بن جناده.زنی که در کربلا شهید شد مادر وهب (همسر عبدالله بن عمیر کلبی) بود.زنانی که در کربلا بودند: زینب، ام‏کلثوم، فاطمه، صفیه، رقیه، ام‏هانی.

مرکز تعلیمات اسلامی واشنگتن

خنده کنان می رود روز جزا در بهشت :

ریان بن شبیب گوید روز اول ماه محرم خدمت حضرت رضا علیه السلام رسیدم ایشان فرمودند:

ای پسر شبیب به راستى محرم همان ماهى است که اهل جاهلیت در زمان

گذشته ظلم‏ و قتال را  در آن به خاطر احترامش حرام مى‏دانستند و این امت نه

حرمت این ماه را نگه داشتند و نه حرمت پیغمبرش را. در این ماه ذریه او را کشتند،

زنانش را اسیر و اموالش را غارت کردند. خدا هرگز این گناه آنها را نیامرزد!

اى پسر شبیب اگر براى چیزى می خواهی  گریه کنی براى حسین علیه السلام

گریه کن که چون گوسفند سرش را بریدند و هجده نفر از اهل بیتش که روى زمین

مانندى نداشتند با او کشته شدند. آسمان های هفت‏گانه و زمین برای شهادت او

گریستند. چهار هزار فرشته براى یاریش به زمین آمدند و دیدند کشته شده است.

پس  ژولیده و خاک آلود  پیوسته بر سر قبرش باشند تا قائم علیه السلام ظهور کند و

از یاوران آن حضرت خواهند بود و شعار آنها یا لثارات الحسین است.

اى پسر شبیب پدرم از پدرش و او از جدش برایم باز گفت که چون جدم حسین علیه

 السلام کشته شد از آسمان خون و خاک سرخ بارید.

 اى پسر شبیب اگر بر حسین گریه کنى تا اشک بر گونه‏هایت روان شود خدا تمام

گناهان خرد و درشت تو را  بیامرزد خواه اندک باشد و خواه بسیار. 

اى پسر شبیب اگر خواهى خدا را ملاقات کنی و هیچ گناهى نداشته باشى

حسین  علیه السلام را زیارت کن.

 اى پسر شبیب اگر خواهى در غرفه‏های بهشتی با پیغمبر و ائمه طاهرین علیهم

 السلام ساکن شوى پس  لعنت کن قاتلان حسین را. 

 اى پسر شبیب اگر خواهى ثوابی همانند ثواب شهیدان کربلا  داشته باشی هرگاه

 مصیبت او را یاد کردی بگو: کاش با آنها بودم و بفوز عظیمى مى‏رسیدم ( یا لَیْتَنِی

کُنْتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِیماً)

 اى پسر شبیب اگر خواهى با ما در درجات بلند بهشت باشى براى حزن ما محزون

 و براى شادى ما شاد باش؛ و  ملازم ولایت ما باش. که اگر مردى سنگى را دوست

بدارد خدا روز قیامت با آن سنگ محشورش کند.

http://www.rozemabada.blogfa.com

گیسوی او تا به خون آلوده شد

کیست حق را و پیمبر را ولی؟ آن حسن سیرت، حسین بن علی آفتاب آسمان معرفت آن محمّد صورت و حیدر صفت نُه فلک را تا ابد مخدوم بود زان که او سلطان ده معصوم بود قرَّةالعین امام مجتبی شاهد زهرا، شهید کربلا تشنه، او را دشنه آغشته به خون نیم کشته گشته، سرگشته به خون آن چنان سر خود که بُرَّد بی‌دریغ؟ کافتاب از درد آن شد زیر میغ گیسوی او تا به خون آلوده شد خون گردون از شفق پالوده شد کی کنند این کافران با این همه کو محمّد؟ کو علی؟ کو فاطمه؟ صد هزاران جان پاک انبیا صف زده بینم به خاک کربلا در تموز کربلا، تشنه جگر سربریدندنش، چه باشد زین بتر؟ با جگر گوش پیمبر این کنند وانگهی دعوی داد و دین کنند! کفرم آید، هر‌که این را دین شمرد قطع باد از بن، زفانی کاین شمرد هرکه در رویی چنین آورد تیغ لعنتم از حق بدو آید دریغ کاشکی، ای من سگ هندوی او کمترین سگ بودمی در کوی او یا در آن تشویر، آبی گشتمی در جگر او را شرابی گشتمی شیخ فریدالدین عطار نیشابوری http://www.iec-md.org

زیارت ناحیه مقدسه

 أَلسَّلامُ عَلى ادَمَ صِفْوَةِ اللهِ مِنْ خَلیقَتِهِ ، أَلسَّلامُ عَلى شَیْث وَلِىِّ اللهِ وَ خِیَرَتِهِ ، أَلسَّلامُ عَلى

إِدْریسَ الْقــآئِمِ للهِِ بِحُـجَّتِهِ ، أَلسَّلامُ عَلى نُوح الْمُجابِ فی دَعْوَتِهِ ، أَلسَّلامُ عَلى هُود الْمَمْدُودِ

مِنَ اللهِ بِمَعُونَتِهِ ، أَلسَّلامُ عَلى صالِـح الَّذی تَـوَّجَهُ اللهُ بِکَرامَتِهِ ، أَلسَّلامُ عَلى إِبْراهیمَ الَّذی

حَباهُ اللهُ بِخُلَّتِهِ ، أَلسَّلامُ عَلى إِسْمعیلَ الَّذی فَداهُ اللهُ بِذِبْــح عَظیم مِنْ جَنَّتِهِ ، أَلسَّلامُ عَلى إِسْحقَ

الَّذی جَعَلَ اللهُ النُّبُوَّةَ فی ذُرِّیَّتِهِ ، أَلسَّـلامُ  عَلى یَعْقُوبَ الَّذی رَدَّ اللهُ عَلَیْهِ بَصَرَهُ بِرَحْمَتِهِ ،

أَلسَّلامُ عَلى یُوسُفَ الَّذی نَجّاهُ اللهُ مِنَ الْجُبِّ بِعَظَمَتِهِ ، أَلسَّلامُ عَلى مُوسَى الَّذی فَلَقَ اللهُ الْبَحْرَ

لَهُ بِقُدْرَتِهِ ، أَلسَّلامُ عَلى هارُونَ الَّذی خَصَّهُ اللهُ بِنُبُـوَّتِهِ ، أَلسَّلامُ عَلى شُعَیْب الَّذی نَصَرَهُ اللهُ

عَلى اُمَّتِهِ ، أَلسَّلامُ عَلى داوُدَ الَّذی تابَ اللهُ عَلَیْهِ مِنْ خَطیـئَتِهِ ، أَلسَّلامُ عَلى سُلَیْمانَ الَّذی ذَلَّتْ

لَهُ الْجِنُّ بِعِزَّتِهِ ، أَلسَّلامُ عَلى أَیُّوبَ الَّذی شَفاهُ اللهُ مِنْ عِلَّتِهِ ، أَلسَّلامُ عَلى یُونُسَ الَّذی أَنْـجَـزَ

اللهُ لَهُ مَضْـمُونَ عِدَتِهِ، أَلسَّلامُ عَـلى عُزَیْر الَّذی أَحْیاهُ اللهُ بَعْدَ میتَتِهِ ، أَلسَّلامُ عَلى زَکَرِیـَّا

الصّـابِرِ فی مِحْنَتِهِ ، أَلسَّلامُ عَلى یَحْیَى الَّذی أَزْلَفَهُ اللهُ بِشَهادَتِهِ ،

باز این چه شورش است؟

باز این چه شورش است که در خلق عالم است		باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است
باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین		بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است
این صبح تیره باز دمید از کجا کزو		کار جهان و خلق جهان جمله در هم است
گویا طلوع می‌کند از مغرب آفتاب		کاشوب در تمامی ذرات عالم است
گر خوانمش قیامت دنیا بعید نیست		این رستخیز عام که نامش محرم است
در بارگاه قدس که جای ملال نیست		سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است
جن و ملک بر آدمیان نوحه می‌کنند		گویا عزای اشرف اولاد آدم است
خورشید آسمان و زمین نور مشرقین		پرورده‌ی کنار رسول خدا حسین

http://rira.ir

حدیث (۱۱) امام حسین علیه السلام فرمودند:

لا أفلَحَ قَومٌ إشتَرَوا مَرضاةَ المَخلوقِ بِسَخَطِ الخالِق

کسانی که رضایت مخلوق را به بهای غضب خالق بخرند، رستگار نخواهند شد.

برای علی اصغر حسین (ع)

 

کودکی که پر کشید و رفت
خالی است جای کوچکش
خاک کربلا همیشه ماند
تشنه‌ی صدای کوچکش
داشت غربتی همیشگی
چشم آشنای کوچکش
توی ذهن کربلا هنوز
مانده ردّپای کوچکش
حرف‌های او بزرگ بود
مثل دست‌های کوچکش
ناخدای قلب‌های ماست
قلب با خدای کوچکش



http://www.zahedan-tebyan.ir

حدیث (۱۰) امام حسین علیه السلام فرمودند:

اِنّ اَعفَی النّاسِ مَن عَفا عِندَقُدرَتِهِ

بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.

حدیث (۹) امام حسین علیه‏السلام :

وَ حَقیقٌ عَلَى اللّه‏ِ اَنْ لا یَاْتیَنى مَکْرُوبٌ اِلاّ اَرُدُّهُ وَ اَقْلِبُهُ اِلى اَهْلِهِ مَسْرورا

بر خداوند است که هیچ گرفتارى به زیارت من نیاید مگر آن که او را شادمان بازگردانم و به خانواده‏اش برسانم.