دانلود متن زیارت عاشورا

متن و صوت زیارت عاشورا  با صدای چندین تن از مداحان کشوری

دانلود متن زیارت عاشورا
دانلود زیارت عاشورا با مداحی استاد عرضی
دانلود زیارت عاشورا با مداحی استاد حدادیان
دانلود زیارت عاشورا با مداحی استاد خلج

دانلود زیارت عاشورا با مداحی استاد منصوری

دانلود زیارت عاشورا با مداحی استاد کریمی

دانلود زیارت عاشورا با مداحی استاد حبیبی

دانلود زیارت عاشورا با مداحی استاد سماواتی

دانلود زیارت عاشورا با مداحی استاد طاهری

دانلود زیارت عاشورا با مداحی استاد آهنگران

دانلود زیارت عاشورا با مداحی استاد سزاوار

http://www.ta-sobhe-zohour.com

زیارت حضرت سیدالشهدا

   درباره زیارت حضرت سیدالشهدا روایات فراوانی وجود دارد¹ و در خصوص زیارت عاشورای معروف، احادیث متعددی از امام باقر علیه السلام و امام صادق علیه السلام نقل شده است.² امام باقر علیه السلام این زیارت را به یکی از اصحابش به نام «علقمة بن محمد حضری» آموزش داده است.

از آن جا که زیارت، نوعی اعلام موضع و مشخص کردن خط فکری است و آثار سازنده عجیبی دارد، آن چه به عنوان متن زیارتی خوانده می شود، از نظر محتوا و جهت دهی، از حساسیتی ویژه برخوردار است. به همین جهت، ائمه علیهم السلام با آموختن نحوه زیارت به یاران خود، به این عمل سازنده جهت و غنای بیشتری بخشیده اند؛ به گونه ای که زیارت نامه های رسیده از معصومان علیهم السلام - مانند زیارت جامعه کبیره، عاشورا، آل یاسین و ناحیه مقدسه - گنجینه ای از تعالیم و آموزش های عالی آنان است.

زیارت عاشورا - که از تعالیم امام باقر علیه السلام است - به سبب آثار سازنده فردی و اجتماعی و بیان مواضع فکری و عقیدتی شیعه و نشانه گرفتن خط انحراف، اهمیت ویژه ای دارد. شماری از دستاوردهای این زیارت عبارت است از:

1. ایجاد پیوند معنوی با خاندان عصمت و تشدید علاقه و محبت به آنان


این محبت موجب می شود که زائر، آن بزرگان را الگوی خویش سازد و در جهت همسویی فکری و عملی با آنان بکوشد؛ همچنان که در قسمتی از زیارت، از خدا می خواهد که زندگی و مرگش را یک سره همانند آنان قرار دهد؛ «اللهم اجعل محیای محیا محمد و آل محمد و مماتی ممات محمد و آل محمد».

از آن جا که این محبت به خاطر خداوند است - و خاندان عصمت از آن جهت که الهی و منسوب به اویند، محبوب واقع شده اند - مایه تقّرب به خداوند است. در قسمتی از این زیارت چنین می خوانیم: «اللهم انی اتقرب الیک بالموالاة لنبیک و آل نبیک».

2. پیدایش روحیه ظلم ستیزی در زائر

تکرار لعن و نفرین بر ستم گران در این زیارت، موجب پیدایش روحیه ظلم ستیزی در زائر می شود. او با اعلام برائت و نفرت از ستم گران و ابراز محبت به پیروان حق و دوستان خاندان عصمت، پایه های ایمان دینی خود را مستحکم می کند. مگر ایمان چیزی جز حب و بغض در راه خداست؛ «هل الایمان الاّ الحب و البغض»؟ موءمن واقعی در برابر ستم، بی موضع نیست؛ از ستم گر نفرت و انزجار آشکاری دارد و با مظلوم و جبهه حق، اعلام همراهی می کند؛ «یا اباعبدالله! انی سلم لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم».

3. دوری جستن از خط انحراف


در این زیارت، ریشه های ظلم هدف قرار می گیرد؛ «فلعن الله امةً اسّست اساس الظلم و الجور علیکم اهل البیت و لعن الله امة دفعتکم عن مقامکم و ازالتکم عن مراتبکم التی رتّبکم الله فیها». ستمی که در عاشورا تحقق یافت، در قلب تاریخ ستم ریشه دارد. این ظلم، یک حلقه از حلقه های ستمی است که با انحراف مسیر اصیل خلافت آغاز شد.

4. الهام گرفتن، درس آموختن و الگو قرار دادن اسوه های هدایت

در این زیارت آمده است: «فاسئل الله الذی اکرمنی بمعرفتکم و معرفة اولیائکم و رزقنی البرائة من اعدائکم، ان یجعلنی معکم فی الدنیا و الآخرة و ان یثبّت لی عندکم قدم صدق فی الدنیا و الاخرة». زائر پس از آن که به حق معرفت پیدا کرد و ستم و ستم گر را شناخت و از آنان دوری جست، با ثبات قدم در مکتب خاندان عصمت و پیروی عملی از آنان، خود را در مسیر سعادت دنیا و آخرت قرار می دهد؛ یعنی، اسوه ها و الگوهای هدایت را - که از سوی خداوند منصوب شده اند - سرمشق خود قرار می دهد و همگامی با آنان را می طلبد.

5. ترویج روحیه شهادت طلبی و ایثار و فداکاری در راه خدا.

6. احیای مکتب و راه و هدف خاندان عصمت.

پاورقی:

_________________________________________

1. ابن قولویه، کامل الزیارات، ص180.

2. مجلسی، بحارالانوار، ج101، ص290؛ سید بن طاووس، اقبال الاعمال، ص38؛ شیخ طوسی، مصباح المتهجد، ص 538، 542 و 547 .

http://shegerdha.ir

آیت الله استادی

آیت الله استادی: قیام کربلا به دستور خدا و با علم امام(ع) صورت گرفت

عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، عمده مشکلات امت اسلام را ناشی از انحراف از مسیر ترسیم شده توسط پیامبر گرامی اسلام دانست و هدف قیام ابی عبدالله الحسین(ع) را جلوگیری از انحراف در دین عنوان کرد.

شب عاشورایی

غروب نزدیک می شود و تو گویی تقدیر زمین از همین حاشیه اروندرود است که تعیین می گردد. و مگر به راستی جز این است؟ بچه ها آماده و مسلح، با کوله پشتی و پتو و جلیقه های نجات، در میان نخلستان های حاشیه اروند، آخرین ساعات روز را به سوی پایان خوش انتظار طی می کنند. این ها بچه های قرن پانزدهم هجری قمری هستند; هم آنان که کره زمین قرن هاست انتظار آنان را می کشد تا بر خاک بلادیده این سیاره قدم گذارند و عصر ظلمت و بی خبری را به پایان برسانند... و اینک آنان آمده اند، با سادگی و تواضع، بی تکلف و صمیمی، در پیوند با آب و درخت و آسمان و خاک و باران... و پرندگان; و تو هم که از غرورآباد پرتکلف نفس اماره راه گم کرده ای و به یکباره خود را در میان این بندگان مطیع خدا یافته ای، حس می کنی که به برکت آنان با همه چیز، آب و درخت و آسمان و خاک و باران و پرندگان و دیگر انسان ها پیوند خورده ای و بین تو و رب العالمین هیچ چیز نمانده است و دائم الصلوة شده ای.

سخنرانی «آیت الله امام موسی صدر»

سخنرانی «آیت الله امام موسی صدر» در خصوص وقایع پس از واقعة کربلا

نقش حضرت زینب(س) در قیام امام حسین(ع)

بسم الله الرحمن الرحیم، والحمدلله رب‌العالمین، و الصلوه و السلام علی سیدنا محمد و علی آله الطیبین الطاهرین.

گذشت ایامی چند از واقعه کربلا، باعث فراموش‌کردن بزرگی مصیبت و عبرت آموزی از پی‌آمدهای آن نمی‌شود. واقعیت این است که تأثیر مصیبت پس از وقوع آن، بیشتر از احساس مصیبت، پیش از وقوعش است. افزون بر این معمولاً پی‌آمدهای ستیز و فداکاری پس از پایان نبرد آشکار می‌شود.

روز عاشورا امام حسین(ع) و مردان همراهش، حتی جوانان و پاره‌ای از خردسالان نیز کشته شدند. بنابر آنچه در کتب تاریخ آمده است، در خیمه‌ها و اهل بیت امام حسین تنها دو مرد زنده ماندند: شخص اول علی بن الحسین، امام زین‌العابدین بود. او بیمار بود و گمان بردند که او در حال احتضار است، و عمر او دیری نمی‌پاید. او را رها کردند، و نیازی به کشتن او احساس نکردند؛ زیرا گمان کردند که او خود خواهد مرد.

جوان دیگری که به شکل شگفت‌انگیزی از مرگ نجات یافت، حسن مثنی، فرزند امام حسن بود. او به شدت جراحت دیده بود، و در میان کشته شده‌ها بر زمین افتاده بود، بی‌هیچ حرکتی یا نشانی از حیات.

پس از آن که شعله‌های آتش نبرد فرو نشست، و خواستندکشته شده‌ها را به خاک بسپارند، او را زنده یافتند. درمانش کردند و بدین ترتیب او در چادر و میان اسرا ماند. در برخی کتب مقاتل رویدادهایی از او در مجلس ابن زیاد و یزید و همچنین در راه آمده است. اما غیر از این دو، همه کشته شدند، و نقش اصلی برای به سرانجام رساندن رسالت امام حسین بر دوش حضرت زینب(س) باقی ماند، و او این وظیفه دشوار را به بهترین شکل ممکن به انجام رساند.

بی‌شک او به همه مصیبت‌هایی که در روز عاشورا امام حسین به چشم دید، دچار شد، و افزون بر آن او مصیبت از دست دادن امام حسین را نیز لمس کرد. اما در ورای این مصیبت‌ها او وظایفی داشت.

نخستین آنها پاسداری از عزت امام حسین و نمایاندن او به عنوان مظهر قدرت است، نه این که آن را ناتوان، ترسو و ضعیف نشان دهد. چنان که پیش از این گفته ام، امام حسین با فداکاری‌های گوناگون یارانش، و با آماده ساختن زنها، خصوصاً حضرت زینب، برای رویارویی با این مصیبت‌ها، زمینه را برای این مسأله فراهم کرد، تا در چهره آنان نشانی از ناتوانی و خواری نمایان نشود و فریاد و ناله و شیون نکنند. این گونه مسائل ابداً در کربلا نبود. امام حسین نیز در روز عاشورا بر این امر تأکید داشت. یعنی در روز عاشورا، یاران امام حسین برای مرگ پیش دستی می‌کردند. شاعر نیز چنین وصفشان می‌کند:

«لبسوا القلوب علی الدروع کأنما یتهافتون علی ذهاب الانفس»

(قلب‌ها را بر روی زره نهاده بودند،گویی برای مرگ از یکدیگر پیشی می‌گیرند.)

آنها بر مرگ پیشی می‌گرفتند، گویی به برترین جاها و زیباترین آرزوها می‌رسند. خاندان حسین(ع) این گونه بر یکدیگر سبقت می‌گرفتند و هرکدام از آنها با اصرار و پافشاری می‌خواست در برابر دشمن، بدون توجه به مرگ و با شجاعت بایستد. این همه، هدفمند بوده است، تا در تاریخ روشن شود که راه راست و اثر ایمان و معنای عزت و بزرگی چیست. امام حسین(ع) شخصاً به این مسأله به خوبی توجه داشت: همچون ناتوان در صحنه ظاهر نمی‌شد. بر فرزندان نمی‌گریست، و برای کشته شدگان مویه نمی‌کرد. در برابر دشمنان و غمها و مصیبت‌ها ناتوانی نشان نمی‌داد.

اربعین آمد و اشکم ز بصر می آید

  گوییا زینب محزون ز سفر می آید

باز در کرب و بلا شیون و شینی برپاست

          کز اسیران ره شام خبر می آید     

بر گرفته از روزنامه اطلاعات 

شعر

چی میشه یبن فاطمه یک گوشه چشم نگام کنی

با اون نـگـاه فـاطـمـی دلـمــو کـربــــلــــاء کــــنـی

مـیگن که خاک تربـتت مـرده را زنـده مــی کــنـی

خنده کنون میره بهشت هر کـی بـرات گـریـه کـنه

پـرچـم سـرخ گـنـبـدت دل مـنـو خـون مـی کـنـه

هــرولـه سـیـنـه زنـات آدم مـجـنـون مــی کـنـه

اگـه مـیـام در خـونـت به یـک اومـیدی میشـینم

آرزو دارم کـه تو را یـک شـب تـو روضـه ببینم

قدیما هر وقت اسم تو میشنیدم مست میشدم

با گفتن ذکر حسین مست و حسینی میشدم

چند وقته توی روضهات نـمـی تـونـم گـریـه کـنـم

اشک از من نـگـیر آقـا بــذار بــرات گـریــه کـنـم

حسین رومو زمین نزار بـزار پـاتـو روی دیده ی ما

اگه واست زحمتی نیست امـشـب بـیـا روضـه مــا

آقام آقام آقام حسین




http://zakerzaker1.blogfa.com

حسینیه ی دل

 

از روزی که در نهر جانمان فرات سوز و علقمه عطش جاری ساخته اند .
از شبی که در پیاله دلمان شربت گوارای ولایت ریخته اند
دلمان یک حسینیه پرشور است
در حسینیه ی دلمان ، مرغهای محبت سینه میزنند و اشکهای یتیم در خرابه چشم بی قراری می کنند .
سینه ما تکیه ای قدیمی است ، سیاهپوش با کتیبه های درد و داغ ،که درب آن با کلید « یا حسین » باز می شود و زمین آن با اشک مژگان آب و جارو می شود .
ما دلهــای شکسته خـود را وقـف ابـاعبـدالله کرده ایم و اشـک خود را نذر کربــلا ، و ایــن « وقفنامه » به امضای حسین (ع) رسیده است .
صبح ها وقتی سفره عزا گشوده می شود ، دل روحمان گرسنه عاطفه و تشنه عشق می شود . ابتدا چند مشت « آب بیداری » به صورت جان میزنیم تا « خواب غفلت » را بشکنیم.
زیارتنامه را که می بینیم ، چشممان آب می افتد و « السلام علیک » را می شنویم ، بوی خوش کربلا به مشام ما می رسد .
توده های بغض ، در گلویمان متراکم می گردد و هوای دلمان ابری می شود و آسمان دیدگانمان بارانی !
سر سفره ذکر مصیبت ، قندان دهانمان را پر از حبه های « یا حسین » می کنیم و نمکدان چشممان دانه دانه اشک بر صورتمان می پاشد ، به دهان که می رسد قند و نمـک در کاممان می آمیـزد و ایـن محلول شور و شیـرین درمـان عشق ماسـت و مـا نمـک گیر سفره حسین می شویم و این است که تا آخر عمر ، دست و دل از حسین(ع) بر نمی داریم
آنگاه جرعه جرعه زیارت عاشورا می نوسیم و سر سفره توسل ، ولایت را لقمه لقمه در دهان کودکانمان می گذاریم .
در این خشکسالی دل و قحطی عشق ، نم نم باران اشک،غنیمتی است .

خدایا ! ... ما را به چشمه کربلا تشنه تر کن

http://hajhamid.com

حسین جان

حسین جان!
نمى‏دانم خنجر کدامین کینه،
قلب عزیزى را شکافته است که آسمان چنین مى‏گرید .
نمى‏دانم دستان کدامین بغض،
گلوى نازک گل را شکافت
و غربت کدامین خیال،
اندیشه‏ام را ربود و مرا به نینوا برد
آن‏جا که دخترى سر بر شانه‏هاى نسیم گریه مى‏کرد .

حسین جان!
آه از آن غربت و بى‏کسى،
آه از آن پیکر بى‏سر،
از زینب بى‏برادر و از نرگسان تشنه لب نینوا
با من بگو از کدامین دیار آمده‏اى که چنین آشفته‏اند اسیران روى تو،
از کدامین کوچه‏ى درد آمدى که سهم شب‏هاى غربت ما اشک بى‏تو بودن است .

لحظه‏اى درنگ کن!
بگذار با نرگسان داغ‏دار به سرزمین درد سفر کنم
آن‏جا که در دامن پیچک‏هاى عاشق، سرهاى بریده خفته‏اند .
من محرم را با نام و یاد تو عاشقم یا حسین!
من شربت گواراى محرم را به یاد لب‏هاى تشنه‏ى عباست مى‏نوشم
و سینه‏زدن‏هایش را به یاد چهره‏ى سیلى خورده‏ى نوگل محبوبت رقیه دوست دارم .

مرا مهمان لحظه‏هاى نینوا کن

یا حسین

http://hajhamid.com

معرفی سایت

با سلام

لینک زیر مربوط به سایتی جالب با محتوای جالب است.

حق نگار سایتی است که شما میتوانید کلمه مورد نظر خود را در میان آیات قرآن جستجو کنید.

حتما به لینک زیر مراجعه کنید. با تشکر

http://haghnegar.com/

دریافت مجموعه آیکن های مذهبی

دریافت مجموعه آیکن های مذهبی

رمز عبور فایل : www.shiaha.com

آشنایی با ثواب سوره های قرآن بخش اول

ثواب قرائت سوره ملک امام صادق علیه السلام فرمودند: کسى که سوره ملک را قبل از خواب در نماز واجب بخواند، تا صبح در امان خدا خواهد بود و در روز قیامت نیز تا ورود به بهشت در پناه خداست . ثواب قرائت سوره قلم امام صادق علیه السلام فرمودند: کسى که سوره قلم را در نماز واجب یا مستحب بخواند، خداوند او را براى همیشه از فقر ایمن نموده و هنگامى که بمیرد، او را از عذاب قبر پناه مى دهد.

ثواب سوره تغابن
امام صادق علیه السلام فرمودند: کسى که سوره تغابن را در نماز مغرب واجب بخواند، این سوره در قیامت شفاعت کننده او خواهد بود و نزد کسى که شهادت او را قبول داشته باشد، شاهد عادلى مى شود، و از او جدا نخواهد شد تا او را به بهشت ببرد.

ثواب قرائت سوره طلاق و تحریم
امام صادق علیه السلام فرمودند: کسى که سوره طلاق و تحریم را در نماز فریضه بخواند، خداوند نمى گذارد که در روز قیامت بترسد یا اندوهگین شود؛ از آتش معاف شده و خداوند به خاطر تلاوت این سوره ها و مراقبت از آنها او را به بهشت مى برد. زیرا این سوره ها از آن پیامبر اکمر صلى الله علیه و آله است .

ثواب قرائت سوره ملک
امام صادق علیه السلام فرمودند: کسى که سوره ملک را قبل از خواب در نماز واجب بخواند، تا صبح در امان خدا خواهد بود و در روز قیامت نیز تا ورود به بهشت در پناه خداست .

ثواب قرائت سوره قلم
امام صادق علیه السلام فرمودند: کسى که سوره قلم را در نماز واجب یا مستحب بخواند، خداوند او را براى همیشه از فقر ایمن نموده و هنگامى که بمیرد، او را از عذاب قبر پناه مى دهد.

ثواب قرائت سوره الحاقه
امام باقر علیه السلام فرمودند: سوره الحاقه را زیاد بخوانید. همانا قرائت آن در نمازهاى واجب و مستحب جزیى از ایمان به خدا و رسولش مى باشد. زیرا همانا این سوره فقط براى امیرالمؤ منین علیه السلام و معاویه نازل گردید و خواننده این سوره تا روز دیدار خداى عزوجل دین خود را از دست نخواهد داد.

ثواب قرائت سوره معارج
امام صادق علیه السلام فرمودند: سوره معارج را زیاد بخوانید. زیرا همانا کسى که زیاد آن را بخواند، در روز قیامت خداوند از گناه او سوال نمى فرماید و در بهشت او را با حضرت محمد صلى الله علیه و آله و اهل بیت او سکوت دهد؛ انشاءالله .

ثواب قرائت سوره نوح
امام صادق علیه السلام فرمودند: کسى که به خداوند مومن است و کتاب او را مى خواند، تلاوت سوره نوح را ترک نمى کند. هر بنده اى که با صبر و براى پاداش الهى این سوره را در نماز واجب یا مستحب بخواند، خداى تعالى او را در جایگاه نیکوکاران جاى مى دهد؛ غیر از بهشت خودش سه بهشت دیگر نیز براى بزرگداشت به او عطا مى نماید؛ دویست حوالعین و چهارهزار زن شوهر دیده به همسرى به او عطا مى نماید؛ انشاءالله .

ثواب قرائت سوره جن
امام صادق علیه السلام فرمودند: کسى که جن را زیاد بخواند، هیچ گاه دچار چشم زخم ، سحر، جادو، مکر و جن نخواهد شد؛ همراه با حضرت محمد صلى الله علیه و آله خواهد بود؛ و خواهد گفت : پروردگارا! من جز همراهى با حضرت رسول صلى الله علیه و آله ، چیز دیگرى نمى خواهم .